**** DINTEN KAHIJI ****

Dén ajag mendeko dina palupuh handapeun dampal katuhu, bari panon anteng neuteup kaca lopian. Nongton opéjé. Sakapeung silih herengan jeung Tutul, da direbut cocolokna, heug dipindahkeun kana habé’o. Diburuan ngariung mencek, oa jeung kuya ngadon botram dina caangna purnama. Melenghir beuleum tarasi ngagéré pangambung oge segakna céngék diréncangan uyah, peuteuy jeung jengkol. Éndah karaos hirup téh.
Sabot kitu, "Gubrag" tangkal kidamar gigireun nambru ditubruk si Ménél nu geus halughug jangkung ngaliwatan indung bapana. "Amih, bantuan enéng. Énjing ngawitan sakola tapi hoyong rada gaya" Ménél ogo bari tulalé dikahareupkeun maksudna nyingsieunan. "Kedap néng", ngoléséd ka pangkéng néang sisig jeung daun seureuh. Réngsé ngagerus ditambih jangjawokan teras sasauran, "Néng Ménél wéya, sok urang dangdos". Teu lila, Ménél gumujeng teras amitan, "Nuhun Amih". Isukna gujrud di sakola gajah, aya murid anyar meuni camperenik. Tarangna maké tanda beureum ogé kuték burahay dina opat sukuna.

**** HOYAH ****

Lalaunan muka konci panto hareup, istuning ati-ati ulah ngagareuwahkeun indung peuting anu tingtrim jempling. Sanggeus panto muka, ditutupkeun meuni tarapti. Keteyep muru tengah imah bari rarang rorong sabab kabéh dipareuman. Nu hurung ngan saukur lampu pangkéng paranti uing jeung jikan. Lebah panto kamar rada ngarandeg, panto méléngé. Lalaunan noong ka jero kamar. Nyampak jikan keur ngaringkuk, kampuh ngagolér na korsi. Ngan lawon ipis nutupan awak nu regung, "Hampura nyai, aa lain tambélar. Tapi da balik tengah peuting gé nyiar kipayah keur urang sakulawarga méh sugema kumelendang di alam dunya." Karasa aya nu nyelek dina dada. Lalaunan kampuh dibawa, dibuka maksud téh rék diturubkeun kana awak jikan da kaciri ngaringkuk tiriseun sabot nungguan uing. Pas kampuh nuruban awak jikan, "Hoyahh!!!" Jikan hudang ngagareuwahkeun, da geuning can saré. "Walah!!" uing ngarénjag, "Plak" leungeun katuhu teu kahaja nyabok jikan bakatku reuwas. Hing jikan ceurik. Uing ngembang kadu. Tungtungna sapeupeuting bangkenu, patonggong tonggong.

****ANGIN PEUTING****

Angin peuting nguliwed tukangeun sirah noélan bulu punduk. Antukna sarupaning bulu jadi cararengkat lain wayah. Padahal loba jelema nu keur ngariung di ieu patempatan. Ngadon aranteng ngagéol nurutan artis kampung nu motah di luhur panggung. Uing maksa ngilu ngagéol, tapi beuki hemeng da di panggung katingali geuning nu ngagéol téh sirahna jelema tapi awakna oray. Digigireunna bagong jeung ajag jojing bari calawak. Buru-buru uing ngadeukeutan Mang Juhra, tuluy ngaharéwos titukangeun, “Amang naha nu ngagéol dipanggung téh kawas oray jeung bagong?” Mang Juhra teu ngajawab tapi anteng wé ngoyagkeun raga. Angin peuting beuki karasa nojosan tonggong méh parat kana dada. Ngulikbek na jero beuteung matak seueul kana wawanén. Uing ngadeukeutan deui, bari ngajéwang leungeunna ti tukang, “Amang!!!” karasa leungeunna téh keusrak. Mang Juhra eureun ngageolna. Malik lalaunan tuluy mencrong kana beungeut uing, “Nnngaya naong hah?, ngroook ngrook” Angin peuting karasa ngabéntar kana sirah, bencar.

***Teu Dikota Teu Didesa***

Ma Ésih tos rada reugreug ayeuna mah ningali nyi Arum bérag deui. Dua sasih huleng jentul alatan pegat katresna pagujud cinta sareng urang dayeuh ditempat kuliahna. Antukna sakola kaluli-luli, uih ka lembur bari bingung. Padamelanna mung ngalamun dibarung reumbay cisoca. Alhamdulilah ku kanyaah indung ogé kiatna mereketkeun du’a kanu kawasa, ayeuna néng geulis téh tos sumanget deui. Malih meuni rajin pisan ngaos unggal dinten, diwuruk ku Mama Haji kokolot lembur.
Mung hanjakal teu lami, tadi siang kapendak tos nguluwut deui bari inghak-ingkahan. “Kunaon deui nyai?” Ma Ésih naros bari ngusapan pinuh kadeudeuh. “Hapunten ema, geuning teu dikota teu di kampung. Pameget mah buhaya!!”, “Naha kitu geulis?” Ma Ésih kerung. “Muhun kapungkur pa dosén alim mirak bojona, ayeuna di dieu Ki Haji ogé keukeuh alim mirak bojona. Padahal nyai tos sayogi dipihukum janten nu kaopat. Teras ieu kumaha nasibna?” Nyi Arum ngawaler bari nyepeng patuanganna, nginghak. Ma Ésih ngajentul ngaraga meneng.

Salah Resép

"Mang, sugan boga bongbolongan béjaan uing" Jang Kahmad curhat ka Mang Émod. Sabab geus béak déngkak hayang ngabegangan, tapi can hasil waé. Kalahka beuki bayuhyuh, geus ngaliwatan sakintal ditimbang tadi beurang di héleran Haji Sirod téh. Mang Émod ngajawab, "Gampang jang, mamang mah bisa ngajaga awak sikpék kieu téh nu pasti olahraga, ogé jarang dahar sangu diganti ku bubuahan." “Cikan urang cobaan, nuhun mang" Jang Kahmad ngadadak marahmay, meunang cara pikeun ngabéréskeun masalah intérn ieu.
Heuleut tilu bulan ti harita, Mang Émod kapareungkeun panggih jeung Jang Kahmad, "Naha geuning beuki lintuh jang?" Jang Kahmad ngajawab bari nguluwut, " Resép mamang téh teu metu. Padahal neda siang tos digentos ku cau sareng alpuket, wengina uing anti sangu tapi digentos ku durén. Tapi angger wé ngajérébengbéng kieu." Mang Émod imut bari gagaro. Hatena norowéco.

**** NGADADAK RAAT ****

thismynewworld.blogspot.com

Cihujan notog-notogkeun diri dina balébat soré. Ngarawu layung ku angkeubna katugenah. Totondén jagad keur disimbreuh rejeki mangrupa cai, nu ogé ngadatangkeun kasedih mun leuwih ti misti. Néng Ésih ngajentul dina bangbarung, nyerangkeun ngagidigna harepan nu ngaléos kabawa gulidag caah hanjelu.
Cihujan masih ayeuh-ayeuhan, nyumangetan nu keur getas pangharepan. Sanajan haté leutik teu bisa dibobodo, tapi geuning gudawang rasa mah teu bisa walakaya. Néng Ésih melong kosong bari ngarampa haténa,”Nyaah kénéh ka kang Somad téh, ngan hanjakal bet unggah adat poho kana tanggungjawabna. Ari kieu-kieu teuing mah mening nékad waé.”
"Pira ogé ditinggalkeun nongton Pérsib, meuni bangkenu saawak-awak," Somad lalaunan ngolo nu ambek bari aluman alimen.
Ésih ngagorowok, "Nya ari sapoé mah téu nanaon kang, ieu mah samusim pertandingan!!!" Bari ngabelewerkeun asbak muru tarang carogé. Cihujan ngadadak raat bari muringis.

*** MOBIL ANYAR ***

“Kunaon maneh ngahuleng waé?” Amin nanya ka Jaja. “Keur bingung, bulan kamari uing balaka ka dunungan hayang kawin deui, éta néng Sumi anu kamari magang di dieu téa. Tapi dunungan lain nyarékan, kalahka mobil operasional uing nu Katana langsung diganti Pajéro sport nu anyar.“ Amir seuri, “Alus atuh éta téh hartina dunungan surti ku kahayang manéh.”
“Aya ku bagja manéh mah Ja, hayang kawin deui didukung pisan ku dunungan, naon tah jampéna?” Amin mencrong kabita, kabayang néng geulis nu camperenik jeung mobil anyar anu luis. “Nu jadi riweuh, sabulan maké mobil anyar, nombok gedé pisan keur meuli pertamina déx da hargana tilu tikel tinu biasa”.
Jaja nuluykeun, “Uing bébéja deui ka dunungan tadi isuk” Dunungan sasauran, “Montong loba kahayang jang ari teu mampuh mah. Tah mobil anyar téh ibarat jikan anyar, mahal keur miarana. Geus ayeuna mah balik ka imah, ménta hampura ka jikan, tong poho mobil pulangkeun.”

**** SALIN JINIS ****

sumber : karyapuisi.com

Awak luis wujud sampulur konéng ngalémpéréng. Hasil sataun tapa nyingkahan nista. Eureun tina guyang kadunyaan, mopohokeun kana ageman alam. Tipoporosé ngungudag bentang kahirupan nu ngan saukur kalangkang. Kalahka raheut gudawang dibéngbat kahariwang.

Ayeuna geus salin jinis mindah rupa. Istuning robah sagala rupana, jiga anyar. matak sérab nu ngayuga gimir nu malipir, ajrih kajero-jerona. Perténtang nincak kahayang, bangun anteb dina mapay kanyataan.

Sanajan dina jero sanubari mah, tetep rumasa teureuh kampung bau lisung, masih loba kaéra. Tapi geuning guguru ka waktu diajar ku kaayaan mah, teu karasa jadi bisa. Dimimitian léléngkah halu, kadang titatarajong. Satuluyna mah bisa leumpang, lumpat ngabelesat ngawang-ngawang ngalukis alam, ku warna warni nu pinuh ku kaéndahan. Kasempetan kadua kudu bisa miara nepika junun kayungyun tur percéka. Cag.

****PAPAGAH EMA****

Bari rancucut nepi ogé ka buruan imah. Sora mio meuni écés dina peuting nu sepi jempling. Sanggeus motor pareum, peuting nu poék karasa beuki caméwék. Lalaunan uluk salam, “Assalamualaikum.” nu nembalan suwung. “Sigana geus sararé” gerentes haté, Mio ditungtun ka pipir ngaliwatan dapuran cau nu rada hieum. Maksud téh muru panto tukang sugan wé can ditulakan. Ngaliwat dapuran cau asa karasa aya nu nuturkeun. Dilieuk téh ucing hideung ngadepong bari melongkeun. “Lumayan aya nu maturan” gerentes téh. Mio tuluy didorong ngadeukeutan panto tukang, alhamdulilah can ditulakan.
Sarérét kaciri ucing hideung ngadeukeutan. Pas dilieuk téh keur melong wé kana beungeut uing. Jug inget papagah ema,” Mun aya sato tengah peuting, ati-ati jang. Bisi kajajadén. Hayang nyaho sato atawa lain mah, taros wé. Mun sato mah sok tuluy ngaléos.” Rikat uing nanya bari mencrong, ”Manéh ucing lain?” “Muhun ucing” Ucing hideung ngajawab rada ngirung bari nyéréngéh. Tetempoan poék saharita.

***Corporate Social Responsibility-CSR***

http://cmokorea.tistory.com/116

Tengah peuting di péngkolan nu rada suni kaciri hiji wanoja rancunit maké mantel bulu ngadeukeutan bapa-bapa jeung nonoman nu keur ngariung. “Punten bilih aya nu badé ngersakeun, mangga haratis”, éta wanoja bari mukakeun mantel buluna. “Astagfirullohal adzim, nanaonan ieu téh?”, Abah Sarmad ngarénjag bari melong. Jang Ibro jeung Cép Duléx ogé mencrong teu kiceup-kiceup. Mang Bahro tungkul bari kunyam-kunyem babacaan. “Badé moal?”, wanoja rancunit naros deui kanu karempel. Hookeun. Keur ting haruleng, katingali dua urang Satpol PP muru ka éta patempatan. Wanoja rikat nutupkeun deui mantel buluna, ngan teu tiasa lumpat da kabujeng dicerek.

Di pos keamanan wanoja téh ditalék, “Anjeun ngalanggar Perda Asusila, wayahna kudu dihukum”. “Teu rumaos ngalanggar abdi mah pa, da tadi mah sanés icalan. Diharatiskeun malih mah”, eta wanoja ngabéla diri. “Naha bisa kitu?”, “Muhun abdi téh kaleresan dinten ieu icalan téh mucekil, malih mah batina ageung. Tah nu nembé nawisan haratis téh dina raraga CSR”.