*** NGAN TILU KECAP ***

Bareubeu pameunteu rahayat nu ngahaja datang ka istana nagara waktos ngadangu uing biantara. padahal teu loba kecap nu disorakeun. Lolobana mah ngan saukur gelebug angin kapaur jeung gumuruhna haté nu kudu gancang méré putusan keur kamaslahatan balaréa. Ngan saukur tilu kecap. Tapi kaciri méré rasa ahéng nu nerekab sakolébat, nyelesep kana sanubari jeung pipikiran séwang-séwangan. Aya nu ngarasa leungit pangharepan, aya ogé jigrag ngarasa boga kasempetan. Tapi loba oge nu olohok ngembang kadu bari mencrong kosong, “Aya naon ieu téh?” bari noél kasabeulah nu keur ngagukguk kanyenyerian. Ngan tilu kecap, kecap anu basajan, lain meunang ngonsép sasaha. Ukur uing jeung Gusti Nu Maha Kawasa. Sugan téh bakal mareuman kaharénghéng, méré daméy keur rahayat. Ari pék téh kalah ngagedurkeun amarah, ngondang birahi kawasa ti pihak nu ceunah salila ieu disiksa digunasika. “Uing amit mundur” jadi jangjawokan sakti, maturan uing nu ngingkig ninggalkeun Istana nagara.

*** ULAH PAMENG ***

“Ulah pameng Jang, sok geura laksanakeun pamundut uwa” Soanten uwa Juhra ngagorowok kapegung. Séép tanagi. Haroshos. Bari rambisak, uing negerkeun diri. “Clebb!!!!”, “Ahhh!!!” Uwa ngarumpuyuk bari nyepeng jajantung anu tobros. Uing tungkul. Teu puguh rampa teu puguh rasa. Dosa atawa pahala?, ngagulumung dina lamunan. Ngaheumbat mamaras. Muterkeun jangji nyata jadi ngan ukur carita. Hampura. Lalaunan raga uwa ditangkarakeun, rarayna bersih sanaos dada balobor getih. Pananganna sidakep bari pageuh nyepeng balati, socana peureum. Langit alum, katumbiri nyumput dina tonggong méga hideung. Lemah cai nyegruk, nampi papastén pikeun ngajagi raga hiji jalmi nu kedah tumpur alatan jangji.
Uing lalaunan ninggalkeun layon, teras lumpat muru basisir pangharepan. Néangan kaca lopian, nu ceunah bisa ngajawab kabéh pasualan. Sanggeus jejem pangadegan, rébuan pertarosan ngaburusut teu katandéan. Kaca lopian ngawaler ajrih, ”Sanés lepat anjeun, uwa hidep téh korban” Uing tungkul, dina kaca lopian kagambar wangunan geueuman di Transylvania.

***SASAB ***

Ngabelesat kaluar ti wewengkon Cirebon meulah peuting muru ka Kuningan. Bari nincak gas, haté mah norowéco, “Asa simpé pisan jajalaneun téh?” Culang cileung niténan jalan. Haté ngagerentes, “Naha jajalaneun téh jempling ogé teu aya imah disisi jalan?” Rada muringkak. Pédah tos wengi jigana mah. Sabisa-bisa babacaan dzikir jeung solawat, ramo pageuh nyekelan setir. Soca mencrong ka hareup bari sakapeung rada niténan gigir jeung tukang tina spion. Sanggeus babacaan mah, haté karasa leuwih tingtrim. Lalalunan katingal ti katebihan gapura, marakpak caang sisi jalan. “Alhamdulilah, rupina tos badé lebet kota Kuningan” Bingah ngahurup manah, atoh ngaragamang raga. Sanaos tadi dijalan asa teu puguh rasa, geuningan lancar dugika tempat anu diseja. Nyaketan gapura, katawis kénca katuhu suhunan nu sami. Baranang ku ratusan oncor nu gagah ngabedega. Dihandapeun gapura samagréng nu jagi. Nyepeng pakarang tumbak, pedang ogé tameng. Sorot socana pinuh curiga. Lalaunan gapura téh diaos, “Wilujeng Sumping di Karajaan Sumedang Larang.”

*** SOBAT BAHEULA ***

Pasisiang haté ngagupay hayang panggih jeung sobat dalit. Nu baheula sagulung sagalang silih tulungan. Ngan hanjakal geus tilu bulan teu patanya. Alatan pabéntar paham pasalia prinsip. Tapi tadi bada subuh, karasa aya nu nyelek kana haté. Inget kana papagah Mama Ajengan, “Kadé Jang, teu meunang megatkeun silaturahmi sanajan urang béda pamadegan.” Inget deui tilu bulan katukang, Ki sobat ménta dianteur ka hiji wewengkon. Rék néang nu linuhung pikeun gampang boga rajakaya. Uing teu panuju sabab datangna rejeki téh kudu dibarung usaha nu soson-soson. Ki sobat bendu, susumpahan megatkeun duduluran. Uing sarua, sudi teuing panggih deui ti harita. Tapi tadi ditelepon téh, Ki sobat ngahayukeun daria. jangjian dahar beurang babarengan ditempat nu biasa. Paamprok, silih gabrug silih hampura. Mesen dahar karesep baheula, Sop buntut. Hanjakal geuning Ki sobat can aya obahna. Dahar sop buntut korédas jeung tulangna. Mangkokna digares teu nyésa. Majar téh, “Ieu sarat lur, méh gancang beunghar.”

*** DIANTELKEUN WUNGKUL ***

“Bapak Kémod ieu konci kamarna nomer 1005” Soanten padamel hotél nu camperenik dipulas imut matak kayungyun. Uing ngahuleng sabab dina leungeun téh lain konci panto tapi kawas kartu kiridit. Dialak ilik, boa si Enéng salah mikeun. Balik deui néang néng nu tadi. “Ieu leres koncina?” “Sumuhun pa, kantun diadekkeun wé upami badé naék lift, ogé muka panto kamar mah”. Uing ngagidig muru lift, tuluy jempol diadekkeun kana ciri panah kaluhur nurutan batur. Bray panto lift muka. Dijero buru-buru mencét nomer sapuluh, tapi lift ngajengjen wé teu naék naék. Panto lift muka, ku uing tutup deui. Aya kana lima kalina. Angger embung naék. Ngésang mimiti kaluar. Uing nyambat kanu Kawasa, “Hampura sagala dosa, mugi digampilkeun sagala rupina” Dadak sakala panto lift muka. Néng nu tadi aya payuneun, “Mangga dibantos pa, cobi nambut koncina.” Ngan diantelkeun wungkul. Lift naék ka lantéy sapuluh. Ogé muka panto kamar. Nuhun geulis. Jorojoy nyaah.

*** MURANG MARING ***

Suku meuni beurat ngaléngkah. Somawonna haté mah, gudawang. “Hampura jang, Bapa mah hayang minantu sarjana lain kuli” Kareungeu deui sora bapana Néng Lastri tadi beurang. Padahal, anakna mah miharep uing pikeun babarengan ngawangun kulawarga samawa. Suku mawa diri anjog na panto statsion. Muru lokét nyiar tikét, méh gancang naék karéta nyingkahan cinta nu geus ancur teu mangrupa. Hayang ceurik balilihan, tapi pan uing lalaki. Piraku léwéh. Bari bareubeu, uing culang cileung nempoan karéta nu ngaliwat. Karéta ngabegégan. Nyengseurikeun nasib uing. Pikasebeleun. Hayang ngudag éta karéta. Dicokot tuluy dibeubeutkeun. Sugan jadi tengtrem kana haté. Tapi angger guligah rasa. Asa teu adil nasib téh. Dina waktuna naék, jelema paboro-boro. Pas asup, nempo digigir aya nonoman jeung wanoja keur diuk. Teu maké punten, clé diuk diantara maranéhna. Kaciri duanana kapaksa ngésér bari jamedud. Papisah diuk kahalang ku uing. Ti Statsion Kircon nepika Kroya samutut duanana bari teu bosen molototan uing. Paduli.

*** TUGASRUSIAH ***

Hoyongna mah masihan sagala rupi ka jikan téh. Mung dalah dikumaha, geuning nasib masih teu acan aya menyatna. Angger wé janten kékéséd nu sanés bari buruh teu kantos naék. Badé nyobian ngablokir jalan tol kawas batur. Kuriak dilindesan ku mobil nu ngalangkung da kulit beungeut ogé awak méh badis hideungna aspal, hasil moé manéh puluhan taun. Nya pasrah sumerah wé kana papastén. Sugan aya rejeki nu dongkap ti tempat nu teu disangki-sangki. Alhamdulilah ari kanu sabar mah, aya waé jalan pikeun nuluykeun rénghap kahirupan. Ogé manawi tiasa masihan kagegelan kanggo jikan. Padamelanna téh nedunan kahoyong ti salah sawios wakil rahayat ti partéy aneka warna nu badé majeng nyalon deui. Tugas téh pikeun kampanyeu kalawan carana husus ogé pinuh rusiah. Nguar nguar kalepatan calon sanés nu janten sainganna supados masyarakat mikangéwa. Ieu padamelan cocok pisan sareng beungeut tur kulit simkuring. Nyaéta "kampanyeu hitam".

***** HAHALANG*****

Buru-buru turun tina alphard séwaan, muru ka masjid nu ngajegir éndah baranang. Asup ka tempat wudu anu beresih jeung dibédakeun antara paranti lalaki jeung awéwé. Orokaya geuning loba jelema nu rék sholat. Ngantri wuduna ogé. Lima menit nungguan, alhamdulilah kabagéan. Ngan pas ngasongkeun leungeun kana pancuran. Caina teu ngocor. Padahal nu saacanna mah ngocor. Gigir kénca katuhu gé ngalocor. "Sial aing mah. Giliran Uing béak caina." Uing ngoléséd ngantri deui kana pancuran séjén nu kaciri ngalalocor. Tapi angger, unggal uing ngasongkeun leungeun, pet wéh pancuran pareum. Jaba euweuh paranti ngahurungpareumkeun pancuran. "Bangkawarah, naon maksudna ieu? Unggal uing rék wudu caina eureun" Rék bedo piraku da solat téh kawajiban. Ngan ieu pancuran embung kerjasama pisan. Nu matak hélok, batur mah bisa ngalocor. Lain milik meureun. Tungtungna nyokot botol aqua gedé tina alphard. Wudu gigireun pancuran paranti wudu. “Aya aya waé hahalang keur najeurkeun tihang agama teh.” Nu lain marelongkeun.

**** TEGA****

Kudu na mah peuting ieu téh anjeun aya. Sakumaha biasana digigireun uing. Maturan kahariwang bari sakapeung gogonjakan. Tapi peuting ieu, anjeun teu aya. Duka katutupan méga hideung, duka ngahaja nyumput dina purnama. Boa nuju ocon sareng béntang, antukna hilap waktos ngadon anteng sosonoan. Nu pasti anjeun teu aya digigireun uing, ayeuna. Sedih mah nataku, mung gedur kamelang meuni ngaléntab méh parat na batas jiwa. Sieun anjeun kumaonam, sieun anjeun aya nanaon.

Kojéngkang mawa raga muru ka buruan, tanggah nempo Nini Antéh. Disidik sidik teh keur ngarenyohan bangun mupuas. Pikasebeleun. Ambek nyedek ngahurup rasa. Nempo di hareup aya batu sagedé munding. Teu antaparah, dicokot tuluy sakuat tanaga dialungkeun kanu keur ngarenyohan. “Aduuh” Nini Antéh ngajerit maratan langit tuluy ngiles. Langit ngadadak poék. Tetempoan jadi hideung ngabelegbeg. Uing ngajubleg. Ngahuleng, beuki sedih da geuning anjeun teu aya. Hawar-hawar kakuping soanten anjeun nuju haharéwosan sareng Nini Antéh. Duka dimana.

*** DINA SUHUNAN ***

Keur anteng moyan bari ngaroris kenténg, pangangguran nempo kahandap. kaciri ucing hideung ngulampreng diburuan. Culang cileung bangun nu bingung. Bari ceuli rebing sungut rada ngacung. Kacirina mah aya nu kaambeu matak pikabitaeun. Tapi teuing timana. Ogé teuing naon. Uing melong bari ngilu mangkarunyakeun. "Naha néang bau naon?" Uing ngilu ungsa angseu sugan wé aya hiliwir goréng lauk atawa semur daging. Tapi da suwung. Ngan kaambeu késang sorangan. Pas mencrong deui kaburuan, ucing hideung teu kaciri. “Kamana inditna? Biasana sok betaheun ulin di buruan téh.” Sabot ngarenghap, kadéngé gigireun aya sora nu nyanggéréng. “Grrrrrrrrr”, Karék gé nénjo ka kénca, sakolébat kalangkang hideung ngagabrug. "Bress!", beuheung baseuh katurih sihung. Cakar nyeceb ngagaris nasib. Getih ngabayabah. Tuur karasa leuleus tetempoan asa karonéng muru ka poék. Kenténg asa katincak asa henteu. Eungap. Dihandap aya budak ngagorowok, "Ambu, itu empus kenging beurit ageung di suhunan."